وقتی حواست نیست زیباترینی

وقتی حواست هست زیبای

حالا حواست هست؟

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

؟؟؟؟؟؟؟؟

؟؟؟؟؟

؟؟؟

؟

کو آشنای شبهای من کو ؟ 

                                           دیروز من کو فردای من کو؟

شهزاده من روئای من کو؟

                                            کو هم قبیله لیلای من کو؟

 وقتی نوشتم عاشق ترینم

                                            گفتی نمیخوام تو رو ببینم

برات نوشتم یه بی قرارم

                                           با خنده گفتی دوست ندارم

رو بغض ابرها نامه نوشتم

                                           قلبمو مهر نامه گذاشتم

 با تو میگیره ترانهام جون 

                                          وقتی نباشی می میره مجنون

چند روزه بارون داره می باره

                                           بوی شکستن برام میاره

میگه غزل پوش تو رو نمیخواد

                                          لیلا یه خواب تازه نمیخواد

سلام

سلامی چو بوی خوش آشنایی 

یک فنجان قهوه و بعد ...

دارم خاطره های تلخ را مرور می کنم

از پارسالی که دوست امسالی که آشنا

وسالی که نکوست !ببخشید

به جا نمی آوری ! آه ...

حتی کوچکتر از آن که کودک بمانند .

فقط خاک و حیف و.

آب و میل می کنند. ببخشید ! 

داشتم خاطره های تلخ را...

رويا
ديشب رويائي داشتم:
خواب ديدم بر روي شنها راه مي روم،
با خود خداوند.
و بر روي پرده شب
تمام زندگيم را ، مانند فيلمي ديدم
همانطور که به گذشته ام نگاه مي کردم،
روز به روز از زندگي را،
دو رد پا بر روي پردا ظاهر شد
يکي مال من و ديگري از آن خداوند
راه ادامه يافت تا تمام روزهاي تخصيص يافته خاتمه يافت.
آنگاه ايستادم و به عقب نگاه کردم.
در بعضي جاها فقط يک رد پا وجود داشت...
اتفاقا آن روزها مطابق با سخت ترين روزهاي زندگيم بود،
روزهائي با بزرگرتين رنجها و ترسها و ترديدها و...
آنگاه از او پرسيدم:
خداوندا ! تو به من گفته بودي که در تمام روزهاي زندگي با من خواهي بود
و من پذيرفتم که با تو زندگي کنم
خواهش مي کنم به من بگو چرا در آنروزها مرا تنها گذاشتي...
خداوند پاسخ داد:
فرزندم تو را دوست دارم و به تو گفتم که در تمام سفر با تو خواهم بود
من هرگز تو را تنها نخواهم گذاشت
نه حتي براي لحظه اي
و من چنين نکردم
هنگامي که آنروزها يک ردپا بر روي شنها ديدي
اين من بودم که تو را بر دوش کشيده بودم
ويليام شکسپير

من که می دانم شبی عمرم به پایان میرسد

نوبت خاموشی من سهل و آسان میرسد

من که می دانم که تا سرگرم بزم و شادیم

مرگ ویرانگر چه بیرحم و شتابان میرسد

پس چرا عاشق نباشم پس چرا عاشق نباشم

من که می دانم به دنیا اعتباری نیست نیست

بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست نیست

من که میدانم اجل ناخوانده و بیدادگر

سر زده می آید و راه فراری نیست نیست

پس چرا عاشق نباشم پس چرا عاشق نباشم

خدایا........

                 با تو می گویم حرفهایم را.......

                                           دلتنگیهای وجودم را.......

                                                آشفتگیهای درونم را.......

                قلب شکسته ام را دریاب 

                      مرا از غم و غصه های دنیوی برهان!

خدایا......

               نگاه گرمت را  از من مگیر

                      که محتاج گرمای بی رنگ و ریایم.... !

خدایا.......

               ...

 کجاست پنجه شیرینت ای نوازشگر

که تار های دلم را به زخمه ای بنوازد.........؟!